Het bevragen van opgelegde dogma’s
Gedachtegoed is voor mij een visuele discussie over zelfbeschikking versus dwang. De onleesbaarheid van de tekst is geen gebrek aan kunde, maar een doelbewuste keuze: het symboliseert hoe religieuze voorschriften vaak hun betekenis verliezen in de moderne tijd, maar toch als een zware last blijven drukken op de samenleving. Met dit schilderij pleit ik voor een wereld waarin we niet langer leven volgens opgelegde wetten, maar waarin we onze eigen paden bewandelen, vrij van dogmatische controle.
Met mijn werk “gedachtegoed” neem ik een kritische positie in ten opzichte van religieuze dogma’s. Het schilderij fungeert als een aanklacht tegen de 10 geboden; die eeuwenoude geschriften die nog steeds worden ingezet om mensen een specifieke levensstijl op te dringen. Door de teksten in het werk bewust onleesbaar te maken, wil ik de starheid en de irrelevantie bevragen van regels die ons vanuit een geloofshoek worden opgelegd, in plaats van dat we als individu zelf bepalen wat onze waarden zijn.
Het werk is opgebouwd uit een compositie van geometrische vlakken in rood, okergeel en diepzwart, geplaatst tegen een lichtere, neutrale achtergrond. De onleesbare teksten zijn als krabbels over deze vlakken heen geplaatst, wat het gevoel van verval of misplaatste autoriteit versterkt. Ik heb elementen van goud toegevoegd, wat een ironisch contrast vormt met de ‘heilige’ status die dergelijke teksten vaak genieten. De strakke, zwarte lijnen die het werk doorkruisen, suggereren een traliewerk of een structuur die ons eerder gevangen houdt dan bevrijdt.