Met mijn schilderij “tricolore” breng ik een ode aan mijn favoriete voetbalploeg, maar wel met een kritische noot. Ik heb de kleuren van de club gebruikt, maar ik heb er bewust voor gekozen om de achtergrond niet te kleurig of vrolijk te maken. Dit werk is voor mij een reactie op een ontwikkeling die me dwarszit: de laatste jaren worden de clubkleuren steeds donkerder gemaakt, in mijn ogen puur voor marketingdoeleinden.

Het werk bestaat uit strakke, verticale banen die de kleuren van de club representeren. Ik heb de tinten echter bewust sober gehouden, waardoor de algehele uitstraling ingetogen is. Er is in de wereld al zo weinig kleur, en het systematisch donkerder maken van deze vertrouwde kleuren geeft mij een onmiskenbaar negatiever gevoel. De compositie is minimalistisch en gestructureerd, waardoor de focus volledig komt te liggen op de tonaliteit van de kleuren zelf en de emotie die deze verandering bij mij oproept.