Centraal staat een mannelijk figuur, gepositioneerd als een klassieke buste. Hij draagt een gestileerde groene pet en heeft een onmiskenbare, brede glimlach met een strak tandenrij-patroon. Het gezicht zelf is niet organisch, maar een zorgvuldig opgebouwde mozaïek van geometrische vakken, afgebakend door dikke zwarte lijnen. Dit herinnert sterk aan de principes van het kubisme en geeft het werk een gevoel van gelaagdheid en gefragmenteerde waarneming. De kleuren binnen de vakken, blauw, oranje, rood en groen, zijn intens en ‘neon-achtig’, wat zorgt voor een hoog contrast en een levendige uitstraling.

De achtergrond staat in direct contrast met de strakke, gecontroleerde lijnen van het portret. Het is een vrijere, meer abstracte expressie van warme geeltinten, met her en der verfspatten en gecontroleerde vegen van rood en donkergroen/zwart. Deze lossere, bijna impressionistische achtergrond geeft het werk ademruimte en creëert een interessante dieptewerking, terwijl de zwarte contouren het figuur nog sterker naar voren laten treden. De textuur van het canvas is ook hier voelbaar en draagt bij aan het handgemaakte, authentieke gevoel van het werk.