Met dit werk, “Selectief blind” , kaart ik een pijnlijke realiteit aan die zich dicht bij huis afspeelt. Het schilderij is een directe reactie op hoe mijn favoriete voetbalclub omgaat met lokale jongeren. Terwijl de club onlangs een complex heeft laten bouwen dat fors werd gesubsidieerd door de stad onder het mom van “lokale verankering”, zie ik hoe kinderen die al van kleins af aan bij de club voetballen, de deur worden gewezen. Ze maken plaats voor spelers die van buiten de regio komen. Voor mij voelt dit als een diep verraad aan de gemeenschap, zeker omdat de ouders van de weggezette lokale kinderen via hun belastingen wel hebben meebetaald aan datzelfde nieuwe jeugdcomplex.

De centrale figuur in dit werk is de voetballer die de lokale jongen letterlijk uit het beeld trapt, terwijl hij zijn kracht en positie ontleent aan de schatkist met het opschrift “TAX”. Dit verbeeldt de ironie van de gesubsidieerde macht. Op de achtergrond staat een koppel, geblinddoekt met rood lint. Dit koppel symboliseert voor mij twee groepen: ten eerste het stadsbestuur, dat destijds de subsidie toekende met de belofte van lokale verankering maar nu wegkijkt, en ten tweede de egoïstische toeschouwer, zoals ouders van spelers die wel mogen blijven, die het probleem negeren zolang hun eigen kind buiten schot blijft.