Het schilderij toont een monochroom figuur van een kind, afgebeeld in een knielende positie. De techniek suggereert het gebruik van een stencil, wat de link met de straatkunst versterkt. Het kind lijkt iets in zijn hand te houden, een staf of stok, waarop een felrood, bloedend hart is gemonteerd. Dit rode hart is het enige kleurelement in het werk, waardoor het direct alle aandacht opeist en fungeert als het emotionele ankerpunt van de compositie. De rest van de afbeelding is opgebouwd uit gedempte, verouderde tinten van crème en bruin, met een textuur die doet denken aan verweerd pleisterwerk of canvas. De zwarte contouren zijn krachtig maar ook enigszins wazig aan de randen, wat bijdraagt aan een gevoel van Vergankelijkheid en melancholie.

De achtergrond is verre van neutraal. De crèmekleurige basis is aan de randen omgeven door een warme, bruine en roestige textuur, alsof het schilderij zelf een geschiedenis heeft. De algehele indruk is die van een fragment, een stille getuige van een groter, ongehoord verhaal.